بررسی صرافی بیت‌یونیکس

بیت‌یونیکس یک صرافی متمرکز خارجی است که وزن اصلی‌اش روی فیوچرز است، نه اسپات. برای کاربر ایرانی دو چیز جذابش کرده و هر دو درست‌اند: برای معامله احراز هویت اجباری نیست و سایتش بدون فیلترشکن باز می‌شود.

ولی چیزی که واقعاً از رقبایش جدایش می‌کند نه این دوتاست نه تبلیغاتش — جدول کارمزدش است. بیت‌یونیکس آستانه‌ی حجمی هر نُه پله‌ی VIP را عمومی و بدون ورود به حساب منتشر می‌کند؛ نه ال‌بنک این کار را می‌کند نه والکس. یعنی قبل از ثبت‌نام می‌توانی حساب کنی کارمزدت دقیقاً چقدر می‌شود.

بازار تومانی ندارد و به هیچ بانک ایرانی وصل نیست. پس مسیر پول همان مسیر همیشگی است: تتر را در یک صرافی ایرانی بخر و منتقل کن. این صفحه هم همان دو سؤالی را جواب می‌دهد که بقیه‌ی صفحه‌های صرافی ما: چه چیزش قابل اعتماد است، و چطور با کمترین هزینه ازش استفاده کنی.

بیت‌یونیکس در ۲۰۲۱ تأسیس شد و حدود یک سال بعد سایتش را بالا آورد — یعنی عملاً از پاییز ۲۰۲۲ کار می‌کند. ایران‌ریبیت می‌نویسد الان بیش از ۵ میلیون کاربر ثبت‌نامی دارد و در رتبه‌بندی صرافی‌های جهان حدود رتبه‌ی ۳۸ است.

این رتبه را دقیق بخوان: جدول‌های رتبه‌بندی بر پایه‌ی حجم معامله و ترافیک ساخته می‌شوند، نه بر پایه‌ی امنیت یا مجوز. صرافی جوانی که حجم بالا می‌سازد در جدول بالا می‌آید، و همان صرافی ممکن است هنوز سابقه‌ی کافی برای قضاوت نداشته باشد. حدود چهار سال برای یک صرافی رمزارز عمر کمی است، و این تنها ایراد جدی‌ای است که به بیت‌یونیکس وارد می‌دانیم.

بیت‌یونیکس صرافی متمرکز (CEX) است: دارایی‌ات را خودش نگه می‌دارد و تو با ایمیل و رمز واردش می‌شوی، نه با کلید خصوصی. قاعده‌ی همیشگی این‌جا هم برقرار است — دارایی‌ای که در حساب صرافی می‌ماند حقوقاً دست صرافی است و تو طلبکاری، نه مالکِ کلید.

بازارهایش دو تاست و بیشتر از این ادعا هم نمی‌کند: اسپات برای خرید و نگهداری، و فیوچرز با اهرم برای معامله‌ی دوطرفه. کنارشان کپی‌ترید هم دارد. بازار تومانی و واریز ریالی ندارد.

ساده‌ترین تست رایگان سابقه‌ی یک پلتفرم، دامنه‌اش است. دامنه‌ی bitunix.com در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۲ ثبت شده، آخرین تغییر رکوردش اوت ۲۰۲۶ است و اعتبارش تا ۲۰۲۹ پرداخت شده.

این عددها یک چیز مثبت و یک چیز خنثی می‌گویند. مثبت: اعتبار دامنه تا هفت سال جلوتر خریداری شده — کاری که پلتفرم موقتی نمی‌کند. خنثی: سن دامنه با سن خود صرافی یکی است، پس برخلاف بعضی صرافی‌ها که دامنه‌ی قدیمی خریده‌اند، این‌جا قدمت دامنه چیزی به سابقه‌ی صرافی اضافه نمی‌کند.

ایران‌ریبیت دفتر اصلی بیت‌یونیکس را سنت وینسنت می‌نویسد و اضافه می‌کند که این صرافی جهانی کار می‌کند و محدودیتی برای فعالیت ندارد. قسمت اول درست است، قسمت دوم نه — و تفاوتش برای کاربر ایرانی مهم است.

اول سنت وینسنت: این کشور رژیم صدور مجوز رمزارز ندارد. یعنی ثبت شرکت آن‌جا آسان است و نظارتی که پشتش باشد کم. این خودش تخلف نیست — خیلی از صرافی‌های شناخته‌شده همان‌جا ثبت‌اند — ولی یعنی نهاد ناظری بالای سر نگهداری دارایی تو نیست و اگر روزی اختلافی پیش بیاید، جای رسیدگی رسمی کم است.

دوم آن ادعای «بدون محدودیت»: خود بیت‌یونیکس سندی جدا به نام «مناطق محدود و شرایط واجد بودن کاربر» (به‌روزرسانی ۲۰۲۶-۰۸-۰۵) دارد که فهرست حوزه‌های قضایی ممنوع را می‌دهد و نام ایران در آن هست. بخش «برای ایرانیان» همین پایین‌تر توضیح می‌دهد این بند در عمل یعنی چه.

شفافیت کارمزد بیت‌یونیکس یک درجه از رقبا جلوتر است، و این‌بار با دقت بیشتری می‌گوییمش: نه‌فقط نرخ‌ها، بلکه آستانه‌ی حجمی هر نُه پله عمومی و بدون ورود به حساب در دسترس است.

کنار شفافیت کارمزد، مجوزها را هم ببین. ایران‌ریبیت گزارش می‌کند بیت‌یونیکس مجوز MSB آمریکا (دسامبر ۲۰۲۲)، MSB کانادا (ژانویه ۲۰۲۴) و VASP فیلیپین (فوریه ۲۰۲۴) را دارد و در سنگاپور، لهستان و استرالیا هم دفتر ثبت کرده. ولی بدان MSB چیست: یک ثبت‌نام است نزد نهاد مبارزه با پول‌شویی، نه پروانه‌ای که کسی روی نگهداری دارایی مشتری نظارت کند. مجوز داشتن بهتر از نداشتن است؛ ضمانت بازگشت پول نیست.

چیزی که هست و ارزش دارد: بیت‌یونیکس گزارش اثبات ذخایر منتشر می‌کند — قدمی جلوتر از صرافی‌هایی که هیچ نمی‌دهند. محدودیتش را در بخش «باور غلط» همین صفحه توضیح داده‌ایم. و تا تاریخ این بررسی، گزارش عمومی تأییدشده‌ای از هک بیت‌یونیکس و از دست رفتن دارایی کاربران پیدا نکردیم.

بیت‌یونیکس سندی جدا به نام «مناطق محدود و شرایط واجد بودن کاربر» دارد که فهرست «حوزه‌های قضایی ممنوع» را می‌دهد، و نام ایران در آن هست.

ترکیب همان فهرست تصویر را عوض می‌کند: کنار ایران، نام آمریکا، کانادا، سنگاپور، فرانسه، امارات و مالزی هم در آن هست. این نقشه‌ی احتیاط نظارتی یک شرکت است، نه قضاوتی درباره‌ی ایران. در عمل هم حساب کاربر ایرانی کار می‌کند و احراز هویت هم انجام می‌شود — این را از بررسی دست‌اول خودمان می‌گوییم، نه از روی صفحه‌ی کسی. پس آن بند یک حقِ نگه‌داشته‌شده است، نه رویّه‌ی امروز.

خطر نزدیک‌تر چیز دیگری است: همان سند ورود با فیلترشکن، پروکسی یا جعل موقعیت GPS را صریحاً ممنوع کرده و به صرافی اجازه داده حساب را ببندد و پوزیشن‌های باز را هم ببندد. سایت بدون فیلترشکن بالا می‌آید، پس این ریسک کاملاً قابل اجتناب است — فقط کافی است خاموشش کنی.

نتیجه‌ی عملی یک جمله است: مبلغ کاری بگذار، نه انبار. پولی که برای معامله لازم داری آن‌جا باشد و بقیه در کیف پول شخصی. ایران‌ریبیت هم توصیه می‌کند موقع ثبت‌نام از پشتیبانی درباره‌ی خدمات به ایرانیان در همان تاریخ بپرسی؛ توصیه‌ی بدی نیست، چون جواب پشتیبانی تاریخ‌دار است و این صفحه هم تاریخ دارد.

ثبت‌نام کوتاه است: در سایت روی Sign Up بزن و یا ایمیل بده یا شماره‌ی موبایل، به‌علاوه‌ی رمز عبور. ورود سریع با حساب گوگل، اپل، فیس‌بوک یا ایکس هم هست.

ایمیل اختصاصی بساز و همان را فقط برای حساب‌های مالی نگه دار. ورود با حساب گوگل راحت‌تر است ولی یعنی امنیت حساب صرافی‌ات به امنیت همان حساب گوگل گره می‌خورد؛ اگر آن یکی برود، این هم می‌رود.

بلافاصله بعد از ساخت حساب، احراز هویت دومرحله‌ای را با اپلیکیشن روشن کن، نه با پیامک. پیامک برای شماره‌ی ایرانی هم دیر می‌رسد هم قابل ربودن است. بیت‌یونیکس هر سه روش گوگل‌اتنتیکیتور، ایمیل و پیامک را دارد؛ اولی را انتخاب کن.

برای معامله لازم نیست. می‌توانی ثبت‌نام کنی، تتر واریز کنی و اسپات و فیوچرز بزنی بدون این‌که مدرکی بدهی. چیزی که به احراز هویت گره خورده، سقف برداشت است.

پله‌ها به روایت ایران‌ریبیت این‌اند: بدون احراز هویت تا ۵۰۰ هزار تتر برداشت روزانه، سطح یک تا ۲ میلیون و سطح کامل تا ۵ میلیون. عددها بزرگ‌اند و برای تقریباً هیچ کاربر ایرانی سقف واقعی نیستند — یعنی عملاً بدون احراز هویت هم دستت باز است.

عددی که برایت معتبر است، همانی است که در حساب خودت نوشته شده، نه عددی که در این صفحه یا هر صفحه‌ی دیگری خوانده‌ای. سقف‌ها را صرافی هر وقت بخواهد عوض می‌کند و منابع فارسی معمولاً دیرتر به‌روز می‌شوند. کاربر ایرانی که بخواهد احراز هویت کند هم می‌تواند؛ فرایندش مدرک هویتی و تصویر زنده‌ی چهره است.

تا تاریخ این بررسی گزارش عمومی و تأییدشده‌ای از هک زیرساخت بیت‌یونیکس و از دست رفتن دارایی کاربران پیدا نکردیم.

بیت‌یونیکس گزارش اثبات ذخایر منتشر می‌کند و این نسبت به صرافی‌هایی که هیچ چیزی منتشر نمی‌کنند یک قدم جلوتر است. محدودیتش را بالاتر توضیح دادیم: بدون حسابرسی مستقل، فقط یک طرف ترازنامه را می‌بینی.

خطر عملیِ نزدیک برای کاربر ایرانی، آن بند کشورها نیست — فیلترشکن است. سند خود صرافی دور زدن محدودیت جغرافیایی را ممنوع کرده و اجازه‌ی بستن حساب و پوزیشن‌های باز را به خودش داده. این چیزی است که همین امروز می‌تواند اتفاق بیفتد، برخلاف بند کشورها که یک ریسک آینده است.

نکته‌ای که باید در وزن‌دهی لحاظ کنی: صرافی جوان سابقه کمی برای قضاوت می‌دهد. «تا حالا اتفاقی نیفتاده» در یک عمر پنج‌ساله، خیلی کمتر از همان جمله در یک عمر ده‌ساله ارزش دارد.

قاعده ثابت: دارایی بلندمدت در کیف پول شخصی، نه در حساب صرافی.

قدم صفر: فیلترشکن را خاموش کن

این را اول می‌گوییم چون بقیه‌ی قدم‌ها بی‌فایده‌اند اگر این را رعایت نکنی. سند خود بیت‌یونیکس ورود با VPN، پروکسی یا جعل موقعیت را ممنوع کرده و اجازه‌ی بستن حساب و پوزیشن‌های باز را به خودش داده.

سایت بدون فیلترشکن باز می‌شود، پس چیزی از دست نمی‌دهی. اگر افزونه‌ی همیشه‌روشن داری، برای این دامنه استثنا بگذار یا کلاً خاموشش کن. این تنها قدمی است در این صفحه که رعایت‌نکردنش خودِ حساب را به خطر می‌اندازد، نه فقط پولت را.

قدم اول: حساب و لایه‌ی دوم

ایمیل اختصاصی برای حساب‌های مالی، و احراز هویت دومرحله‌ای با اپلیکیشن نه پیامک. احراز هویت کامل برای معامله لازم نیست؛ سقف‌های برداشت و بعضی امکانات به آن گره خورده‌اند و عدد معتبر همان است که در حساب خودت نوشته شده.

قدم دوم: تتر بخر و منتقل کن

بیت‌یونیکس بازار تومانی ندارد. تتر را در یک صرافی ایرانی از بازار حرفه‌ای بخر — نه «خرید آسان»، که اسپرد پنهانش معمولاً از کل کارمزد این مسیر بیشتر است.

شبکه‌ی انتقال را از صفحه‌ی واریز خود بیت‌یونیکس بردار، همان جایی که آدرس مقصد را می‌دهد. بار اول مبلغ کم بفرست و برسیدنش را ببین. انتقال اشتباه در بلاک‌چین برگشت‌ناپذیر است.

قدم سوم: پله‌ی کارمزدت را قبل از معامله بدان

این‌جا کاری می‌شود کرد که در ال‌بنک و والکس نمی‌شود: جدول رسمی هر سه شرط هر پله را می‌دهد — حجم اسپات ۳۰ روزه، حجم فیوچرز ۳۰ روزه، و موجودی حساب. رسیدن به یکی کافی است، نه هر سه.

برای اکثر مردم شرط موجودی زودتر برآورده می‌شود تا شرط حجم. یعنی ممکن است بدون این‌که حجم بالایی بزنی، صرفاً با موجودی‌ای که نگه می‌داری یک پله بالاتر بروی. قبل از اولین معامله یک بار جدول را نگاه کن؛ پنج دقیقه وقت می‌برد و نرخت را برای ماه‌ها تعیین می‌کند.

قدم چهارم: لیمیت، نه مارکت

در فیوچرز میکر ۰.۰۲٪ و تیکر ۰.۰۶٪ است — سه برابر. در اسپات ۰.۰۸٪ در برابر ۰.۱٪. سفارش لیمیت یعنی قیمتت را خودت می‌گذاری و منتظر می‌مانی؛ مارکت یعنی هر قیمتی که هست را می‌پذیری و کارمزد بیشتر هم می‌دهی.

این تنها تصمیمی است که بدون هیچ تحلیل بازاری، هزینه‌ات را معنادار کم می‌کند.

کپی‌ترید: قبل از این‌که روشنش کنی

در کپی‌ترید معامله‌های یک نفر دیگر روی حساب تو تکرار می‌شود — یعنی زیانش هم تکرار می‌شود. کارنامه‌ی گذشته‌ی یک معامله‌گر نتیجه‌ی آینده را تضمین نمی‌کند، و اکثر کپی‌تریدها روی فیوچرز با اهرم انجام می‌شوند که پرریسک‌ترین بخش بازار است.

اگر امتحانش می‌کنی، با مبلغی که کل از دست رفتنش برنامه‌ات را به هم نمی‌زند، و با سقف زیانی که از قبل تعیین کرده‌ای. این یک ابزار است، نه درآمد منفعل.

و خروج را همان اول تست کن

یک برداشت کوچک به کیف پول شخصی‌ات بزن و ببین چقدر طول می‌کشد. صرافی‌ای که ورودش را تست کرده‌ای و خروجش را نه، هنوز آزمایش نشده. دارایی بلندمدت هم در کیف پول شخصی می‌ماند، نه در حساب صرافی.

کپی‌ترید یعنی معامله‌های یک نفر دیگر خودکار روی حساب تو تکرار شود. بیت‌یونیکس این را دارد و بخشی از کاربران تازه‌اش از همین در وارد می‌شوند.

چیزی که کمتر گفته می‌شود: زیانش هم تکرار می‌شود. کارنامه‌ی سبز یک معامله‌گر در سه ماه گذشته نتیجه‌ی سه ماه آینده را تضمین نمی‌کند، و بیشتر کپی‌تریدها روی فیوچرز با اهرم انجام می‌شود — یعنی همان جایی که یک حرکت خلاف جهت، حساب را تمام می‌کند.

اگر خواستی امتحانش کنی: با کوچک‌ترین مبلغی که از دست دادنش برایت مهم نیست شروع کن، و اول بیشترین افت سرمایه‌ی آن معامله‌گر را نگاه کن، نه سود کلش را. سود کل را تبلیغ می‌کنند؛ افت سرمایه چیزی است که تجربه‌اش می‌کنی.

بیت‌یونیکس بیش از ۶۹۰ نماد در اسپات و فیوچرز دارد — ارزهای اصلی بازار همه هستند، و برای کسی که با تتر وارد می‌شود این یعنی لازم نیست دو بار تبدیل کنی.

ولی عددِ تعداد نماد کم‌اهمیت‌ترین عدد این بخش است. چیزی که تعیین می‌کند سفارشت با چه قیمتی پر شود، تمرکز نقدشوندگی است. در سنجش ارزدیجیتال، نزدیک ۴۹٪ حجم معاملات بیت‌یونیکس فقط روی BTC/USDT است و ۱۷٪ روی ETH/USDT؛ یعنی دو جفت‌ارز دوسوم بازار را برداشته‌اند.

نتیجه‌ی عملی‌اش این است: در بازارهای اصلی اسپرد باریک است و مشکلی نداری، ولی هرچه به جفت‌ارزهای کوچک نزدیک‌تر شوی اسپرد باز می‌شود — و اسپرد هزینه‌ای است که در هیچ جدول کارمزدی نوشته نمی‌شود و می‌تواند از خود کارمزد بیشتر باشد. قبل از سفارش، فاصله‌ی خرید و فروش را در دفتر سفارش‌ها خودت ببین.

چارت و پلتفرم معاملاتی بیت‌یونیکس روی تریدینگ‌ویو سوار است و داده‌اش را از همان API می‌گیرد. یعنی اندیکاتورها، ابزار ترسیم و مدل قیمت‌گذاری همانی است که در تریدینگ‌ویو به آن عادت کرده‌ای — یک نگرانی کمتر برای کسی که از صرافی دیگری می‌آید.

نسخه‌ی وب همه‌ی کارها را انجام می‌دهد و برای موبایل هم اپلیکیشن اندروید و iOS هست. برای معامله‌ی جدی نسخه‌ی وب را انتخاب کن؛ دفتر سفارش و تنظیم دقیق سفارش لیمیت روی صفحه‌ی بزرگ‌تر کم‌اشتباه‌تر است، و همین یک تصمیم بیشتر از هر تخفیف کارمزدی به نفعت تمام می‌شود.

پشتیبانی از سه راه است: مرکز راهنما که جواب سؤال‌های پرتکرار را از پیش دارد، چت آنلاین داخل سایت، و تیکت.

پشتیبانی فارسی ندارد و باید انگلیسی بنویسی. برای کاربر تازه‌کار این یک هزینه‌ی واقعی است: روزی که مشکل برداشت پیدا می‌کنی، توضیح دادنش به زبان دوم سخت‌تر است. اگر این برایت مهم است، نگه داشتن بخشی از دارایی در یک صرافی ایرانی گزینه‌ی بدی نیست.

واریز و برداشت از بخش کیف پول انجام می‌شود: Deposit برای واریز، Withdraw برای برداشت. روش اصلی انتقال رمزارز است و کارت اعتباری ویزا و مسترکارت هم پشتیبانی می‌شود — که برای کاربر ایرانی عملاً بسته است. واریز تومانی وجود ندارد.

شبکه‌ی انتقال را از صفحه‌ی واریز خود بیت‌یونیکس بردار، همان لحظه، و دقیقاً همان را در صرافی مبدأ انتخاب کن. اشتباه در انتخاب شبکه یکی از معدود اشتباه‌هایی است که برگشت‌پذیر نیست. کارمزد برداشت رمزارز را هم شبکه تعیین می‌کند نه صرافی، پس عددش را در همان صفحه‌ی برداشت ببین.

و خروج را همان روز اول تست کن، نه روزی که لازمش داری: یک مبلغ کوچک به کیف پول شخصی‌ات برداشت کن و ببین چقدر طول می‌کشد. صرافی‌ای که ورودش را تست کرده‌ای و خروجش را نه، هنوز آزمایش نشده — و بدترین زمان برای فهمیدنش، روزی است که با عجله دنبال پولت هستی.

نکته‌ی این جدول برای بیت‌یونیکس دو ردیف است که بقیه‌ی رقبا ندارند: آستانه‌ی حجمی هر نُه پله‌ی کارمزد، و بندی که استفاده از فیلترشکن را ممنوع کرده. اولی به تو اجازه می‌دهد قبل از ثبت‌نام هزینه‌ات را حساب کنی؛ دومی چیزی است که اگر ندانی، می‌تواند حسابت را ببندد. هر عددی که این‌جا می‌بینی از صفحه رسمی خود صرافی برداشته شده و لینک منبعش کنارش است. این اعداد تغییر می‌کنند؛ تاریخ بازبینی بالای صفحه نوشته شده.

کارمزدی که در بخش قبل خواندی در هر حالت از حساب تو کم می‌شود، ولی تمامش نزد صرافی نمی‌ماند. بیت‌یونیکس هم مثل بقیه برنامه‌ی معرفی دارد: هرکس کاربری بیاورد، سهمی از کارمزد همان کاربر به او می‌رسد. این هزینه‌ی بازاریابی صرافی است، نه رقمی که روی معامله‌ی تو اضافه شود.

کاری که ما می‌کنیم این است که آن سهم را کامل نگه نمی‌داریم و بخشی‌اش را به خود کاربر برمی‌گردانیم — همان معامله، بدون کارمزد اضافه، با این تفاوت که بخشی از کمیسیونش به تو برمی‌گردد. چون مبنای محاسبه کمیسیون معاملات است نه سود، در معامله‌ی زیان‌ده هم همان‌قدر برمی‌گردد.

کش‌بک بیت‌یونیکس از مسیر دستیار تلگرام هنوز باز نیست — در حال مذاکره‌ایم و تا باز نشود کش‌بکی از بیت‌یونیکس ثبت نمی‌شود. لینک ثبت‌نام این صفحه هم فعلاً کد معرف ما را ندارد. سازوکار کش‌بک و مراحل دریافتش.

اسپات: خرید و نگهداری ساده. بیش از ۶۹۰ ارز قابل معامله است و کارمزد پله‌ی پایه‌اش میکر ۰.۰۸٪ و تیکر ۰.۱٪ — میکرش از پله‌ی پایه‌ی ال‌بنک ارزان‌تر است.

فیوچرز: معامله‌ی دوطرفه با اهرم، یعنی در بازار نزولی هم می‌شود موقعیت گرفت. کارمزد پله‌ی پایه میکر ۰.۰۲٪ و تیکر ۰.۰۶٪ است — تیکر سه برابر میکر، که همان دلیلی است که در بخش آموزش روی سفارش لیمیت تأکید کرده‌ایم. اهرم سود را بزرگ می‌کند و زیان را هم به همان اندازه.

کپی‌ترید: بالاتر جداگانه توضیحش دادیم — با کمترین مبلغ و با نگاه به افت سرمایه، نه به سود کل.

چیزی که ندارد هم به همان اندازه مهم است: بازار تومانی، درگاه بانکی ایرانی، و پشتیبانی فارسی. بیت‌یونیکس ابزار معامله است، نه دروازه‌ی ورود پول از ایران.

اپلیکیشن رسمی برای اندروید و iOS منتشر شده و از صفحه‌ی اول سایت قابل دانلود است. کارهای نسخه‌ی وب را انجام می‌دهد و برای نگاه کردن به پوزیشن باز و هشدار قیمت مناسب‌تر است.

فقط از فروشگاه رسمی یا سایت خود بیت‌یونیکس نصب کن. اپلیکیشن جعلی صرافی یکی از رایج‌ترین روش‌های سرقت دارایی است: ظاهرش عین اصل است، رمز و کد دومرحله‌ای را می‌گیرد و حساب را خالی می‌کند. لینک نصب را از کانال تلگرامی یا پیام شخصی نگیر.

حساب‌های رسمی بیت‌یونیکس این‌هاست: ایکس bitunixofficial@، اینستاگرام bitunixofficial، تلگرام bitunixglobal و لینکدین company/bitunix. اطلاعیه‌های مهم — از جمله توقف موقت شبکه‌ها و تغییر ساختار کارمزد — اول همان‌جا منتشر می‌شود.

حساب رسمی فارسی ندارد. پس هر کانال یا گروهی که خودش را «بیت‌یونیکس فارسی» یا «نمایندگی بیت‌یونیکس در ایران» بنامد، ارتباطی با این صرافی ندارد — و معمولاً هدفش گرفتن کد دومرحله‌ای یا فروش سیگنال است.

بیت‌یونیکس برای یک نفر انتخاب خوبی است: کسی که فیوچرز می‌زند، کارمزد پایین می‌خواهد و می‌خواهد قبل از ثبت‌نام دقیقاً بداند پله‌ی کارمزدش کجاست. شفافیت جدول کارمزدش از رقبای هم‌ردیفش بیشتر است و این چیزی است که خودمان اندازه گرفته‌ایم، نه ادعای آن‌ها.

دو چیز را هم دست‌کم نگیر: سابقه‌ی کوتاه — «تا حالا اتفاقی نیفتاده» در یک عمر چهارساله خیلی کمتر از همان جمله در یک عمر ده‌ساله ارزش دارد — و بند مناطق محدود که نام ایران در آن هست و حقی است که صرافی برای خودش نگه داشته.

جمع‌بندی در یک جمله: مبلغ کاری بگذار نه انبار، فیلترشکن را خاموش نگه دار، لیمیت بزن نه مارکت، و برداشت را همان اول تست کن. دارایی بلندمدت جایش کیف پول شخصی است، نه حساب هیچ صرافی‌ای.