این آدرس مال کدام شبکه است؟

چرا انتخاب شبکه این‌قدر خطرناک است

وقتی از صرافی برداشت می‌کنی، دو چیز جدا از هم می‌پرسند: آدرس و شبکه. خیلی‌ها فکر می‌کنند آدرس خودش شبکه را مشخص می‌کند. نمی‌کند. اگر آدرس درست باشد ولی شبکه اشتباه انتخاب شود، تراکنش با موفقیت انجام می‌شود، کارمزدش کم می‌شود، و دارایی به جایی می‌رود که هیچ‌کس کلیدش را ندارد.

برخلاف کارت به کارت، هیچ دکمه‌ی «برگشت» وجود ندارد. در بهترین حالت مقصد یک صرافی است و پشتیبانی‌شان ممکن است با هزینه بازیابی‌اش کند؛ در بدترین حالت کیف پول شخصی است و دارایی برای همیشه رفته.

تله‌ی اصلی: یک آدرس، هفت شبکه

آدرس‌هایی که با 0x شروع می‌شوند روی همه‌ی شبکه‌های EVM دقیقاً یکسان‌اند — اتریوم، BSC، پالیگان، آربیتروم، آپتیمیزم، بیس، آوالانچ. یعنی یک آدرس واحد روی هر هفت‌تا معتبر است.

نتیجه‌اش این است که هیچ ابزاری — از جمله همین صفحه — نمی‌تواند از روی آدرس بگوید کدام شبکه درست است. این اطلاعات اصلاً داخل آدرس نیست. تنها جایی که جواب را دارد، صفحه‌ی واریز خودِ مقصد است؛ همان‌جا که آدرس را از آن کپی کردی، بالای آدرس نوشته با چه شبکه‌ای بفرست.

تله‌ی دوم: تگ و ممو

بعضی شبکه‌ها برای همه‌ی کاربران یک صرافی یک آدرس مشترک دارند و با یک عدد اضافه تشخیص می‌دهند پول مال کیست. اسمش بسته به شبکه فرق می‌کند: در ریپل «تگ مقصد»، در استلار و کازموس و تون «ممو».

اگر آن عدد را جا بیندازی، تراکنش موفق است و پول هم می‌رسد — ولی به استخر مشترک صرافی، نه به حساب تو. بازیابی‌اش تیکت پشتیبانی و مدرک و انتظار می‌خواهد و همیشه هم جواب نمی‌دهد.

سه قاعده‌ای که جلوی بیشتر ضررها را می‌گیرد

• آدرس را همیشه کپی کن، هرگز دستی تایپ نکن. و بعد از چسباندن، چند نویسه‌ی اول و آخرش را با مبدأ مقایسه کن — بدافزارهایی هستند که موقع کپی، آدرس داخل حافظه را با آدرس خودشان عوض می‌کنند.
• شبکه را از صفحه‌ی واریز مقصد بخوان، نه از حدس. اگر مقصد چند شبکه را قبول می‌کند، ارزان‌ترینِ مشترک بین مبدأ و مقصد را انتخاب کن.
• بار اول مبلغ کم بفرست. چند دلار، صبر کن برسد، بعد بقیه را بفرست. کارمزد این تست از هزینه‌ی یک اشتباه بسیار کمتر است.