بررسی صرافی والکس

والکس یکی از صرافی‌های ایرانی است و بین هم‌رده‌هایش به بازار حرفه‌ای‌اش شناخته می‌شود. اگر با دفتر سفارش و سفارش لیمیت کار کرده باشی، محیطش برایت آشناست؛ اگر تازه‌کار باشی، بخش «خرید و فروش آنی» همان کار را ساده‌تر انجام می‌دهد — با هزینه‌ای که پایین‌تر توضیح می‌دهیم.

چیزی که والکس را از صرافی‌های خارجی این فهرست جدا می‌کند یک چیز است و همان هم مهم‌ترین‌ مزیتش است: واریز و برداشت تومانی مستقیم از حساب بانکی خودت. یعنی لازم نیست اول تتر بخری و منتقل کنی. در مقابل، احراز هویت اجباری است و بدون آن هیچ کاری نمی‌شود کرد.

این صفحه سه چیز را جدا می‌کند: چه چیزی اثبات‌شده است (ثبت شرکت، ساختار کارمزد، امکانات)، چه چیزی ریسک است (تحریم OFAC، شفافیت جدول پله‌ها)، و چه کاری عملاً باید بکنی تا کمترین هزینه را بدهی.

والکس از ۱۳۹۷ کار می‌کند و مدل اولش بازار همتا‌به‌همتا (P2P) بود — یعنی کاربران خودشان سفارش خرید و فروش ثبت می‌کردند. این را در زمانی راه انداخت که دسترسی کاربر ایرانی به صرافی‌های بین‌المللی سخت بود و جایگزینش واسطه‌های غیررسمی و پرریسک.

شرکت پشتش «خلق ثروت سرزمین پارسه» است که در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ به‌صورت سهامی خاص ثبت شده. از آن موقع تا حالا امکانات لایه‌لایه اضافه شده‌اند: خرید آنی، معامله‌ی تعهدی با اهرم، ربات‌های معامله‌گر، اعتبار معاملاتی و استیکینگ.

عددهایی که خودش اعلام می‌کند: بیش از ۵ میلیون کاربر و پشتیبانی از ۲۳۰+ رمزارز در ۳۲۰+ بازار تومانی و تتری. این‌ها آمار خود صرافی است، نه سنجش مستقل — مثل هر صرافی دیگری در این فهرست.

والکس صرافی متمرکز ایرانی است: حساب و دارایی‌ات را خودش نگه می‌دارد، به بانک ایرانی وصل است، و طبق قوانین داخل ایران کار می‌کند. یعنی برخلاف صرافی خارجی، اگر اختلافی پیش بیاید یک شرکت ثبت‌شده‌ی داخل کشور طرف حساب توست — این تفاوت کمی نیست.

سه بازار دارد: خرید و فروش آنی (OTC) برای معامله‌ی سریع، بازار اسپات با دفتر سفارش برای کسی که می‌خواهد قیمتش را خودش بگذارد، و معامله‌ی تعهدی با اهرم که امکان سود گرفتن از ریزش را هم می‌دهد. فیوچرز دائمی به شکل صرافی‌های خارجی ندارد.

بررسی دامنه ساده‌ترین تست رایگان سابقه‌ی یک پلتفرم است — اما روی دامنه‌ی ایرانی جواب نمی‌دهد، و بهتر است این را قبل از امتحان‌کردن بدانی. رکورد whois هر دامنه‌ی .ir را ایرنیک (nic.ir) فیلترشده تحویل می‌دهد: برای wallex.ir فقط نام سرورهای دامنه برمی‌گردد و یک خط که می‌گوید اطلاعات نمایش داده نمی‌شود. تاریخ ثبت، تاریخ به‌روزرسانی و تاریخ انقضا هیچ‌کدام عمومی نیستند.

این را هشدار نخوان. سیاست خود رجیستری است، نه چیزی که والکس پنهان کرده باشد — همین خروجی را روی nobitex.ir و digikala.ir و irna.ir هم می‌بینی (هر چهار دامنه در ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ از خود whois.nic.ir پرسیده شد).

نتیجه‌ی عملی‌اش این است: تست دامنه ابزار سنجیدن صرافی خارجی است، نه ایرانی. برای پلتفرم ایرانی سراغ چیزهایی برو که خودت استعلام می‌کنی: هویت حقوقی ثبت‌شده (نام شرکت و شناسه‌ی ملی که خود صرافی منتشر کرده)، نماد اعتماد الکترونیکی که در enamad.ir استعلام‌پذیر است، و سابقه‌ای که بیرون از سایت خودش قابل ردیابی باشد. روی صرافی خارجی اما همان تست دامنه سر جای خودش می‌ماند — دامنه‌ای که چند ماه پیش ثبت شده و یک سال اعتبار دارد، مهم‌ترین هشدار رایگانی است که به دست می‌آوری.

والکس ایرانی است و دفترش در تهران ثبت شده. شرکت اداره‌کننده‌اش «خلق ثروت سرزمین پارسه (سهامی خاص)» است با شماره ثبت ۵۷۷۸۶۸ و شناسه ملی ۱۴۰۱۰۰۳۰۸۲۱ — اطلاعاتی که در آگهی رسمی ثبت شرکت‌ها آمده و هرکسی می‌تواند استعلامش کند.

این را با صرافی خارجی مقایسه کن تا معنی‌اش را ببینی: توبیت در جزایر کیمن ثبت شده و بیت‌یونیکس در سنت وینسنت — هر دو منطقه‌ی آفشور، هر دو بدون مرجعی که کاربر ایرانی بتواند به آن شکایت ببرد. شرکت ثبت‌شده‌ی داخل ایران یعنی نشانی، شناسه‌ی ملی و مرجع رسیدگی وجود دارد.

این ضمانت بازگشت پول نیست — هیچ ثبت شرکتی چنین چیزی نیست — ولی تفاوت بین «طرف حسابی داری» و «طرف حسابت یک شرکت در جزیره‌ای است که اسمش را هم نمی‌دانی» تفاوت واقعی است.

کنار ثبت رسمی شرکت، والکس عضو سازمان نظام صنفی رایانه‌ای تهران است و در تیر ۱۴۰۴ مجوز دانش‌بنیان گرفته. هیچ‌کدام از این‌ها مجوز فعالیت رمزارز نیست — چون در ایران چنین مجوزی هنوز وجود ندارد — ولی یعنی شرکت شناسنامه‌دار است و سابقه‌اش قابل پیگیری.

درباره تحریم: از ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ والکس در فهرست OFAC است. سرویسش داخل ایران قطع نشده و کاربر ایرانی تفاوتی در کار روزمره‌اش حس نمی‌کند. اثرش جای دیگری است — در مقصد انتقال‌های خارجی — و پایین‌تر در پرسش‌ها توضیحش داده‌ایم.

نکته‌ی بعدی را خودمان موقع بررسی دیدیم و در امتیاز شفافیت این صفحه اثر گذاشت: جدول پله‌ها برای کسی که وارد حساب نشده، با سلول‌های خالی رندر می‌شود. ستون‌ها سر جایشان‌اند — سطح کاربری، حجم، میکر، تیکر، سقف برداشت روزانه — ولی هیچ عددی داخلشان نیست. دو بار در دو تاریخ جدا همین نتیجه گرفته شد. جالب این‌که آستانه VIP (حجم ماهانه بالای ۵۰ میلیارد تومان) را همان صفحه عمومی می‌گوید؛ یعنی سقف را می‌بینی و پله‌های زیرش را نه. ما عددی را که نتوانستیم از منبع اصلی ببینیم این‌جا ننوشته‌ایم.

و یک تناقض در اسناد خودِ والکس که همان موقع پیدا شد: پایگاه دانش والکس معیار پله را «حجم معاملات سه ماه اخیر» می‌نویسد، در حالی که ستون خودِ جدول در صفحه کارمزد «حجم معاملات ۳۰ روزه» است. سه ماه و سی روز یکی نیستند و اختلافشان دقیقاً روی پله‌ای می‌نشیند که از تو کسر می‌شود. ما هیچ‌کدام را به‌عنوان جواب قطعی نمی‌نویسیم، چون منبع خود صرافی دو چیز می‌گوید.

از نظر سابقه‌ی امنیتی، تا تاریخ این بررسی گزارش مستندی از هک موفق کیف‌پول‌های اصلی والکس یا سرقت گسترده‌ی دارایی کاربران منتشر نشده است. این نبودِ خبر بد است، نه تضمین؛ و مثل هر صرافی دیگری، نگهداری بلندمدت دارایی در حساب صرافی تصمیم درستی نیست.

ثبت‌نام با شماره‌ی موبایل شروع می‌شود: شماره را می‌دهی، کد یک‌بارمصرف می‌آید، تأییدش می‌کنی و رمز عبور می‌گذاری. شماره باید به نام خودت باشد؛ این شرط بعداً در احراز هویت هم چک می‌شود.

حساب ساخته می‌شود ولی عملاً هیچ کاری نمی‌توانی بکنی تا احراز هویت را تمام کنی — نه واریز، نه برداشت، نه معامله. پس همان اول تمامش کن، نه روزی که عجله داری. بلافاصله هم ورود دومرحله‌ای را روشن کن؛ رمز به‌تنهایی برای حسابی که پول دارد کافی نیست.

اجباری است و راه دور زدنش وجود ندارد. برخلاف صرافی‌های خارجی این فهرست که بدون احراز هویت هم معامله می‌دهند، والکس بدون آن هیچ سرویسی نمی‌دهد. در عوض فرایندش خودکار است و معمولاً زیر پنج دقیقه جواب می‌دهد.

دو سطح دارد. سطح پایه: کد ملی، تاریخ تولد و شماره‌ی همراه به نام خودت — با آن واریز آنلاین از درگاه تا حدود ۲۰ میلیون تومان در روز باز می‌شود. سطح پیشرفته: تصویر مدرک شناسایی و یک ویدئوی کوتاه احراز هویت — با آن واریز شناسه‌دار و ساتنا و پایا، و برداشت ریالی تا سقف‌های بانک مرکزی فعال می‌شود.

یک محدودیت را از قبل بدان چون خیلی‌ها را غافلگیر می‌کند: بعد از اولین واریز، برداشت تا ۷۲ ساعت بسته می‌ماند. این یک قاعده‌ی ضدکلاهبرداری استاندارد است و اشکال حساب تو نیست، ولی یعنی روز اولی که پول می‌گذاری، همان روز نمی‌توانی بیرون بکشی. برنامه‌ات را با این بچین.

تا تاریخ این بررسی گزارش عمومی و تأییدشده‌ای از هک والکس با از دست رفتن دارایی کاربران پیدا نکردیم. برای صرافی‌ای که از ۱۳۹۷ کار می‌کند، نبودِ رخداد ثبت‌شده داده‌ی معناداری است — ولی تضمین نیست.

والکس مثل بقیه صرافی‌های ایرانی اثبات ذخایر منتشر نمی‌کند. این در بازار ایران قاعده است نه استثنا، ولی نتیجه‌اش این است که هیچ ابزاری برای سنجش از بیرون نداری.

نکته‌ای که در این بررسی به آن خوردیم و ارزش گفتن دارد: وقتی اعداد پایه‌ای مثل جدول کارمزد بیرون از حساب دیده نمی‌شوند و دو سند رسمی معیار یکسانی نمی‌دهند، کاربر مجبور می‌شود به نقل‌قول‌های دست دوم تکیه کند — و آن‌ها معمولاً کهنه‌اند. این خودش یک هزینه است، حتی اگر عمدی نباشد.

معامله تعهدی و اعتبار معاملاتی هر دو بدهی‌اند. سقف اعلام‌شده‌ی ۱۰ میلیارد تومان یک عدد بازاریابی است، نه چیزی که به حساب تازه تعلق بگیرد؛ و موقعیت اهرم‌دار در صرافی ایرانی همان‌قدر لیکویید می‌شود که در صرافی خارجی.

قاعده ثابت: مبلغی که از دست دادنش برایت جدی است در هیچ صرافی نماند.

دو راه خرید داری، و یکی‌شان گران‌تر است

خرید آنی ساده است: ارز را انتخاب می‌کنی، مقدار را می‌زنی، قیمت را می‌بینی و تأیید می‌کنی. کارمزد مستقیمش صفر است. ولی رایگان نیست — سود صرافی در اسپرد است، یعنی همان فاصله‌ی بین قیمتی که می‌خرد و قیمتی که می‌فروشد.

بازار اسپات یک قدم بیشتر کار دارد ولی قیمت را خودت تعیین می‌کنی. برای مبلغ‌های بزرگ‌تر تفاوتش از هر تخفیف کارمزدی بیشتر است.

چهار نوع سفارش، و کدام کِی به کار می‌آید

لیمیت یعنی قیمتت را می‌گذاری و منتظر می‌مانی — کنترل قیمت. مارکت یعنی هر قیمتی که هست را می‌پذیری — سرعت، به قیمت اجرای بدتر در بازار کم‌عمق. استاپ‌لیمیت برای وقتی است که می‌خواهی سفارش بعد از رسیدن قیمت به یک سطح فعال شود. OCO دو سناریو را هم‌زمان می‌گذارد: حد سود و حد ضرر؛ هرکدام اجرا شود آن یکی لغو می‌شود.

قاعده‌ی ساده: اگر اولویتت کنترل قیمت است لیمیت، اگر سرعت است مارکت، و اگر مدیریت ریسک است استاپ‌لیمیت یا OCO.

بازار تتری یا تومانی؟ فرقش پول است

کارمزد بازار تتری ۰.۲٪ ثابت است و به سطح کاربری‌ات ربطی ندارد — هرچقدر هم معامله کنی، این عدد پایین نمی‌آید. کارمزد بازار ریالی پله‌ای است و با حجم کم می‌شود، ولی پله‌ی پایه‌اش گران‌ترین حالت است.

پس اگر تازه شروع کرده‌ای و حجمت پایین است، قبل از هر معامله عدد هر دو بازار را برای همان ارز حساب کن؛ جواب همیشه یکی نیست.

معامله‌ی تعهدی: سه عددی که باید قبلش بدانی

اهرم تا ۱۰ برابر است و همان‌قدر که سود را بزرگ می‌کند، زیان را هم بزرگ می‌کند. دو محدودیت را هم قبل از باز کردن پوزیشن بدان: پوزیشن حداکثر ۲۱ روز باز می‌ماند و بعد خودکار بسته می‌شود، و هزینه‌ی تمدید ۰.۰۲٪ هر چهار ساعت است.

آن عدد سوم را دست‌کم نگیر: ۰.۰۲٪ هر چهار ساعت یعنی روزی ۰.۱۲٪ و در ۲۱ روز چیزی حدود ۲.۵٪ از ارزش پوزیشن — پیش از آن‌که بازار اصلاً تکان بخورد. معامله‌ی اهرم‌دار برای نگه داشتن طولانی ساخته نشده.

و برداشت را همان اول تست کن

یک مبلغ کوچک به حساب بانکی خودت برداشت کن و ببین چقدر طول می‌کشد — تسویه‌ی ریالی تابع چرخه‌ی پایا و ساتنای بانک مرکزی است، نه سرعت صرافی. برای رمزارز هم یک برداشت کوچک به کیف پول شخصی‌ات بزن.

یادت باشد این کار در ۷۲ ساعت اول ممکن نیست. صرافی‌ای که ورودش را تست کرده‌ای و خروجش را نه، هنوز آزمایش نشده.

والکس از ۲۳۰+ رمزارز در ۳۲۰+ بازار پشتیبانی می‌کند — هم تومانی و هم تتری. بیت‌کوین، اتریوم، سولانا، ریپل، ترون، کاردانو و میم‌کوین‌های شناخته‌شده همه هستند.

ولی تعداد بازار مهم‌ترین عدد نیست، عمق بازار است. در سنجش ارزدیجیتال، حجم روزانه‌ی معاملات والکس حدود ۶.۶ میلیون دلار و عمق بازار در محدوده‌ی ±۲٪ حدود ۱.۱ میلیون دلار گزارش شده. برای مقایسه، همان سنجش برای بیت‌یونیکس حجم روزانه‌ی ۳۰۵ میلیون دلار می‌دهد.

معنی عملی‌اش این است: برای معامله‌های معمولی مشکلی نداری، ولی سفارش بزرگ در بازار کم‌عمق قیمت را خودش جابه‌جا می‌کند. قبل از سفارش سنگین، دفتر سفارش همان جفت‌ارز را باز کن و ببین چند سفارش تا قیمت مدنظرت فاصله است. این کار سی ثانیه وقت می‌برد و از هر تخفیف کارمزدی بیشتر به نفعت است.

پنل معاملاتی وب از چارت تریدینگ‌ویو استفاده می‌کند — با اندیکاتورها، ابزار ترسیم و بازه‌های زمانی استاندارد. بازارهای تومانی و تتری هر دو از همین پنل در دسترس‌اند.

کنارش ربات‌های معامله‌گر دارد (گرید اسپات، گرید بی‌نهایت، DCA و ربات روند) و API عمومی و خصوصی برای کسی که می‌خواهد معامله‌اش را برنامه‌نویسی کند. ربات معامله‌گر ابزار است نه استراتژی: در بازار رنج کار می‌کند و در روند قوی می‌تواند دقیقاً خلاف جهت بایستد.

پشتیبانی فارسی است و ۲۴ ساعته: چت آنلاین در سایت و اپلیکیشن، تلفن، تیکت و ایمیل. این بزرگ‌ترین برتری عملی صرافی ایرانی بر خارجی است — روزی که مشکل برداشت پیدا می‌کنی، توضیح دادن ماجرا به زبان خودت خیلی فرق دارد.

ارزدیجیتال در بررسی‌اش یک پیام آزمایشی به پشتیبانی والکس فرستاده و جواب زیر یک دقیقه گرفته. این یک نمونه است نه آمار، ولی با تجربه‌ی عمومی از این صرافی هم‌خوان است.

ریالی: شارژ حساب از درگاه بانکی با کارت‌های تأییدشده، و برای مبالغ بالاتر از سقف درگاه از راه پایا، ساتنا و شناسه‌ی واریز اختصاصی. برداشت به شبای تأییدشده‌ی خودت می‌رود و زمانش تابع چرخه‌ی تسویه‌ی بانک مرکزی است، نه سرعت صرافی.

رمزارزی: شبکه‌های TRC-20، ERC-20، BEP-20، سولانا، آربیتروم، تون و پالیگان پشتیبانی می‌شوند. شبکه را همان لحظه از صفحه‌ی واریز خود والکس بردار و دقیقاً همان را در مبدأ انتخاب کن؛ اشتباه در شبکه از معدود خطاهای برگشت‌ناپذیر است.

دو عدد کارمزد را با هم اشتباه نگیر: برداشت ریالی ۱٪ تا سقف ۴٬۰۰۰ تومان است — یعنی برای مبلغ بزرگ عملاً ناچیز و این نقطه‌ی قوت والکس است. ولی کارمزد برداشت رمزارز مبلغ ثابت به ازای هر ارز است، نه درصد؛ پس برداشت خرد رمزارز این‌جا گران تمام می‌شود و بهتر است برداشت‌ها را جمع کنی.

والکس بخشی از این عددها را شفاف می‌دهد و بخشی را نه — هرجا سند رسمی‌اش دو جواب متفاوت داشت، همان را نوشته‌ایم به‌جای آن‌که یکی را انتخاب کنیم. هر عددی که این‌جا می‌بینی از صفحه رسمی خود صرافی برداشته شده و لینک منبعش کنارش است. این اعداد تغییر می‌کنند؛ تاریخ بازبینی بالای صفحه نوشته شده.

معامله‌ی تعهدی و مارجین هوشمند: لانگ و شورت با اهرم تا ۱۰ برابر. ابزار «مارجین هوشمند» قبل از ثبت سفارش نقطه‌ی ورود، سود احتمالی و محدوده‌ی لیکویید شدن را نشان می‌دهد — که برای دیدن فاصله‌ی واقعی تا لیکویید شدن ابزار خوبی است.

اعتبار معاملاتی و وام با وثیقه‌ی رمزارز: می‌توانی رمزارزت را وثیقه بگذاری و وام ریالی بگیری بدون ضامن. مثل هر وام وثیقه‌ای، ریزش قیمت وثیقه می‌تواند به فروش اجباری‌اش منجر شود.

استیکینگ: روی تتر، بیت‌کوین، اتریوم، ترون و طلا. نرخ سود تبلیغ‌شده تعهد نیست و دارایی قفل‌شده دقیقاً همان چیزی است که در بدترین لحظه‌ی بازار نمی‌توانی بیرون بکشی.

ربات معامله‌گر و API هم هست که بالاتر توضیح دادیم. در مجموع از نظر تعداد ابزار، والکس در میان صرافی‌های ایرانی کم‌رقیب است.

اپلیکیشن رسمی برای اندروید و iOS منتشر شده و ثبت سفارش، مدیریت دارایی و مشاهده‌ی چارت را انجام می‌دهد. برای معامله‌ی جدی و کار با دفتر سفارش، نسخه‌ی وب کم‌اشتباه‌تر است.

فقط از سایت رسمی خود والکس یا فروشگاه رسمی نصب کن. اپلیکیشن جعلی صرافی یکی از رایج‌ترین روش‌های سرقت است: ظاهرش عین اصل است و رمز و کد دومرحله‌ای را می‌گیرد. لینک نصب را از پیام شخصی یا کانال تلگرامی نگیر.

والکس در تلگرام، اینستاگرام، ایکس (توییتر) و لینکدین حساب رسمی دارد و اطلاعیه‌های فنی — از جمله اختلال‌ها، توقف موقت شبکه‌ها و تغییر کارمزد — همان‌جا منتشر می‌شود. اگر حسابت آن‌جا موجودی دارد، دست‌کم یکی‌شان را دنبال کن.

هیچ‌کس در تلگرام «پشتیبانی والکس» نیست. پشتیبانی این صرافی فقط از داخل سایت و اپلیکیشن، تلفن و تیکت است. هر حسابی که در پیام خصوصی خودش را پشتیبانی معرفی کند و کد دومرحله‌ای یا رمز بخواهد، کلاهبردار است — بدون استثنا.

والکس برای یک نفر انتخاب خوبی است: کسی که می‌خواهد از تومان مستقیم وارد بازار شود، با دفتر سفارش کار کند و پشتیبانی فارسی داشته باشد. ابزارهایش هم از اکثر صرافی‌های ایرانی بیشتر است — تعهدی، اعتبار، وام با وثیقه، ربات و API.

دو چیز را هم دست‌کم نگیر: تحریم OFAC از خرداد ۱۴۰۵ که سرویس داخلی را قطع نکرده ولی ریسک حقوقی و عملیاتی صرافی را بالا برده، و شفافیت کارمزد که ضعیف‌ترین بخش این پرونده است: جدول پله‌ها برای بازدیدکننده خالی رندر می‌شود و دو سند رسمی خودش معیار پله را دو جور می‌گویند.

جمع‌بندی عملی: در بازار اسپات معامله کن نه خرید آنی، عدد بازار تتری و تومانی را قبلش مقایسه کن، برداشت‌های رمزارز را جمع کن چون کارمزدش ثابت است، و پوزیشن تعهدی را طولانی نگه ندار. دارایی بلندمدت هم جایش کیف پول شخصی است، نه حساب هیچ صرافی‌ای.